Catharina Buren (geboren Terschelling 1943 en woon nu in Almere) Vanaf begin jaren 90 was ik in de leer bij verschillende beeldhou-wers. Ria Uriot was mijn belangrijkste leer-meester. Veel vaardigheden opgedaan: keramiek, rookovens, raku, brons en bewerken van steen. Daarnaast heb ik leren kijken of beter gezegd: bewust waarnemen. Vormen en structuren kwam ik opeens overal tegen; in de natuur in de stad, bij gebouw-en, bij beeldhouwwerken en bij huizen vooral. Wat een inspiratiebronnen. Mijn vingers jeukten om zelf ook dingen te maken die goed doen aan de ogen.

Het werken met steen bleek fascinerend. Het maken van een beeld vereist naast de technische vaardigheden van een steenhouwer ook een heldere voorstelling in het hoofd van het te maken beeld. Soms brengt de vorm van een steen mij op het idee van het beeld en probeer ik dat te voorschijn te laten komen. Soms zit een voorstelling van een beeld al in mijn hoofd en moet ik op zoek naar een passende steen. In beide gevallen hoef je alleen nog maar te hakken en te schuren, net zolang tot het moment komt dat je er alles uit hebt gehaald en het beeld een eigen leven moet gaan leiden. Prachtig als dat lukt, heerlijk werk!

De laatste jaren werk ik steeds vaker met hardere steensoorten als springstone, marmer, Belgisch en Iers hardsteen. Door verschillende manieren van bewerken te gebruiken kan ik mijn beelden zo afwerken dat ze verschillende tinten blauw/grijs en zwart opleveren. Dat geeft veel om naar te kijken en is steeds weer anders afhankelijk van de lichtval en de weersgesteldheid.

Bij de buitenbeelden is het een genot om te zien hoe prachtig zwart ze zijn in de regen. Ik kan er mijn ogen niet vanaf houden.